Eten

Restaurant: Boondocks, American steakhouse

06

Afgelopen zondag maakten we een tripje naar Amerika. Althans, dat gevoel hadden wij toch toen we Boondocks binnen kwamen. Het was Hans zijn verjaardag en hij wou liever 23 kaarsjes op een T-bone steak zien staan dan op de biscuit van ons moeder. Met alle respect, volledig terecht. Het restaurant Boondocks is een Amerikaans steakhouse gelegen in de prairie velden van Wichelen. Niet alleen kan je er genieten van een goed stuk vlees, je kan er ook terecht voor vis grilllades, Tennessee style spare ribs en fajitas. Voor ieder wat wils dus. Volledig jetlag vrij en zonder een 12 uur durende vlucht achter de kiezen te hebben, gingen we aan tafel voor een avondje verantwoord vlees eten. Want een goede steak, daar zijn wij wel (carni)voor te vinden!

Toen mijn broer dit restaurant voorstelde, wist ik niet direct wat ik moest verwachten. In tegenstelling tot wat ik anders altijd doe, had ik deze keer nog niets van recensies en dergelijke gelezen. Het kan gezegd worden dat ik er dus onbevangen en vrij sceptisch heen ben gegaan. Echter, van zodra je de parking op komt en je portier open gooit, word je binnen gezogen door de  geur van smeltend vet, kruiden en dichtgeschroeide steaks. Heerlijk! Diegene die net als ik in hun jeugd naar de Rescue Rangers gekeken hebben, zullen zich vermoedelijk Monty herinneren. De iets wat dikkige muis wiens snor begon te krullen zodra hij “kaaaaaaaaaas” rook. Wel, ik kan het gevoel niet beter beschrijven.

Binnen worden we op zen Amerikaans begroet. Super vriendelijk, een beetje over the top, maar (in tegenstelling tot de meeste Amerikanen) wel gemeend. Het interieur is op zich al een reden om naar Boondocks te komen. Overal staan leuke rekwisieten. Van een oude popcorn machine, een jukebox , een hele muur vol nummerplaten tot een vliegtuigje. Je kijkt waarlijk je ogen uit. Zelf de klapdeuren naar het toilet zijn in typische saloon stijl. Geen zorgen, die van het toilet zelf niet. In het midden van het restaurant staat bovendien een typische U-vorige Amerikaanse bar.  Je krijgt spontaan zin om er heel de avond op te leunen, gevoelig wat bier binnen te kappen en om vervolgens een Amerikaans robbertje te vechten tot wanneer er één of andere stoel in de spiegel achter de bar beland. Nuja, misschien iets teveel  Amerikaanse westerns gekeken. Boondocks beschikt trouwens ook over een groot en gezellig terras. Perfect voor na een zomers fietstochtje door de Denderstreek.

Zodra ik aan tafel zit en de grote porties eten zie voorbij komen, merk ik dat ik een vestimentaire fout gemaakt heb. Skinny jeans met een licht blauw hemdje. Geen foute mode blunder, wel niet de beste outfit om een T-bone steak van 600 gram met pepersaus naar binnen te werken. What was i thinking. Een baggy pants en slobber trui was beter geweest. Soit, dan maar een”slabbetje” rond mijn nek en mijn broek op een kiertje. Ze zijn wel wat erger gewend in Amerika zeker?!  Zo zit ik daar dus. Mijn gebalde vuisten op tafel met daarin een mes en vork. Als een leeuw wachtend op zijn prooi. Lang moesten we helemaal niet wachten.Wat een service.

De vrouwen aan tafel bestellen een cocktail, de mannen een biertje. Nu ben ik een enorme liefhebber van een goed glas rode wijn om mijn stuk vlees te vergezellen, maar om de een of andere reden leek bier beter bij het moment te passen. Ondanks het mooie assortiment lieten we de wijnkaart dus voor wat het is. Mijn moeder kiest voor de Argentijnse Rib-Eye steak van 350 gram(26€). De Beeckman-mannen voor de T-bone van 600 gram (30€) en de metgezellen wagen zich aan de fajita’s. Nu kan dat misschien op het eerste zicht duur lijken maar geloof mij als je ziet wat er op je bord ligt, kraai je wel anders. Het is nu eenmaal niet die steak die je in elke gewone brasserie op de menukaart ziet staan.

Mijn steak is mooi doorgerend, boordevol smaak en perfect saignant gebakken. De fajita’s sidderen en zingen van de hitte in de ovenschaal waarin ze worden geserveerd. Ze worden vergezeld van guacamole, jalapeno pepers, salsa, zure room en natuurlijk de fajita’s zelf. Een serieuze portie, maar verdomd lekker. Buiten een ‘hmm’, een ‘pff‘ en een ‘ik kan niet meer’ wordt er even niet heel veel meer gezegd aan tafel. In tegenstelling tot de oude retro benzinepomp die naast mij staat, zit ik volledig vol. Na het dessert rollen we gezamenlijk van tafel om vervolgens 10 minuten te stappen over een 50 meter lange tocht naar onze auto. De auto stoel moet wel even bijgesteld worden maar daarna rijden we naar huis. Richting sofa en fleece deken. Tegen alle verwachtingen in een zeer geslaagde avond.

Boondocks, we’ll meat again!

 

12325273_10153977487282716_289232922_n

05

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

12499428_10153977485977716_142657730_o (1)

03

Klik om te reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Top