Entertainment

Meet Bert

Meet Bert Beeckman

Het leek ons interessant om jullie eens een kleine inkijk te geven in wie wij nu precies zijn. Toen het idee ontstond, heb ik mijzelf echter vrijwel direct voorgenomen dat het niet de bedoeling kan zijn om mijn broer via deze weg publiek te kijk te stellen. Geen gênante situaties of rare persoonlijkheidstrekjes maar gewoon een oprechte, goed bedoelde persoonsbeschrijving. Nu ja, gelukkig verandert een mens al eens van gedacht. Ik ken mijn broer al vanaf zijn geboorte dus ik kan heel wat over hem kwijt. Dus, wie is die gozer, die tot een paar jaar geleden nog lang haar had, en die zichzelf  ‘broer’ noemt.

Ik ontmoette Bert op 19/05/1990, exact vier dagen na dat ik mijn tweede verjaardag had mogen vieren. Toen nog als enig kind, niet wetende dat dit later die week helemaal veranderen zou. Wie op dat moment dacht dat het hek van de dam zou zijn ten huize Beeckman, kwam bedrogen uit. Bert bleek eerder, in tegenstelling tot zijn grote broer, van het rustigere en zelfvoorzienende type zoon te zijn.  Stil, slim en vooral zeer handig. Mocht hij gekund hebben hij zou het liefst zelf de baarmoeder verlaten hebben, stil naar buiten geslopen zijn, zichzelf ontdaan hebben van de navelstreng om daarna snel even eigenhandig een kribbe in mekaar te steken en een dutje te doen.

Onze ouders zullen het beamen als ik zeg dat Bert en ik niet altijd even goed overeen kwamen en vaak in de clinch lagen. Zo is er die keer dat hij ermee dreigde om uit te halen met een hamer en het topje van de hamer er af vloog. Over de gevolgen van dit incident zijn meerdere verhalen.Verhalen die hij zal ontkennen. Maar ja, grote broer heeft altijd gelijk. Kortom, ik had dood kunnen zijn.

Bert is van jongs af aan een echt competitiebeest. Een mooie verwoording voor: hij kan niet tegen zijn verlies. Zo werd het spel Monopoly al snel uit huis verbannen. Die winnaarsmentaliteit komt nu nog vooral tot uiting op het voetbalveld (Bert en ik spelen in dezelfde zaalvoetbalploeg). De bal is zogezegd buiten geweest, de tegenstander rekt tijd, de bal lag niet volledig over de lijn… Het mekkeren van een Ronaldo gecombineerd met het voetbaltalent van ene Pico Coppens in zijn hoogdagen.

Terwijl ik tijdens mijn jeugd vaak op café zat, onder mijn voeten kreeg omdat ik te laat weg was geweest of een fruit jenever teveel gedronken had, was Bert eerder geïnteresseerd in zijn computer, films, series en sport. Dat laatste mag ik dan wel delen met hem, voor de rest zijn we vrij verschillend. Ik durf eerlijk toegeven dat ik hem sporadisch wel eens plaagde. Maar ja, hoe zou je zelf zijn als je je broer betrapt terwijl hij met een pot Ben en Jerry’s naar Sisterhood of the Traveling Pants aan het kijken is, ons het advies geeft om naar Fools Gold te kijken (de meest lame movie ever), of  in de douche luidkeels ‘If I was a boy’ aan het meezingen is. Hij zal ongetwijfeld ook zo momenten over mij kunnen vertellen. Ik hou mijn hart al vast.

Over Bert en zijn eetgedrag zou je gemakkelijk een wekelijkse Man bijt hond rubriek kunnen vullen. Bert is die broer die, terwijl jij staat te kokkerellen, binnenkomt, even in de potten kijkt, zijn neus op haalt en dan vraagt: ‘ei, wat is dat?’ Op één van die pottenkijker momenten zou je zo twee cannelloni buisjes in zijn neus willen proppen om daar vervolgens kokend hete knolseldersoep door te gieten. Maar ja, dat mag dan weer niet van mijn ouders en is ook maar zonde van dat lekker soepje. Bert zijn kookmogelijkheden rijken echter even ver als mijn mogelijkheden om een Siamese drieling ter wereld te brengen in een rieten hut op een boorplatform in het midden van de Atlantische Oceaan. Niet veel soeps dus (soep kan hij misschien wel nog net maken). Eerlijkheid gebied mij te zeggen dat Bert er wel in slaagt om een perfect saignant gebakken frikandel voor te schotelen. Zijn kookkunsten gaan er wel op vooruit.

Gelukkig is hij wel een gemakkelijke eter. Niet dus! Tot een zestal jaar geleden was zijn idee van eten: Kelloggs, een pot Nutella, Pringles, zure snoepen van de Macro en dat overgoten met goedkope Red Bull van de Aldi. Het zal je niet verwonderen dat hij toen met gemak de 100kg haalde. Gelukkig is ook dat met de jaren verbeterd. Al moeten mijn andere broer en ik ons tijdens het eten wel vaak inhouden als hij Rainman gewijs de stukjes ajuin uit zijn spaghetti saus aan het halen is. Groenten, t’is zijn ding niet! (Tenzij het microscopisch klein gesneden is). Om dan nog maar te zwijgen van kaas. Soit, genoeg over zijn vreemde eetpatronen.

Ik haalde het al eerder aan maar wie Bert kent, ervaart hem eerder als zijnde van het iets stillere type. Als hij echter zijn mond eens open doet is het er vaak wel boenk op. Ook naar de vrouwen toe is hij een stille snoeper. Geen probleem want de vrouwen komen meestal gewoon naar hem, dus echt veel woorden moet hij er niet aan vuil maken. Hij heeft nu wel een vriendin waardoor vele vrouwen zich, tijdens een avondje stappen, te pletter lopen tegen deze muur van stilte. ‘Uhu uhu, not interested’.

De laatste jaren is er van dat in de clinch liggen geen sprake meer, of het moet tijdens de voetbal zijn, en gaan we geregeld samen op stap. Hij heeft ook de eer mijn BOB te zijn aangezien Bert niet zo een grote drinker is. Dat voortdurend op de computer zitten tijdens de jeugd heeft er voor gezorgd dat hij het internet vanbuiten kent en hij een goede webdeveloper is. Het voordeel voor mij is dat hij de website voor mijn webshop heeft kunnen maken en ook de technische kantjes van de blog voor zijn rekening neemt.  Een nadeel voor hem is dat iedereen hem voortdurend lastig valt met computer gerelateerde vragen. Zo zou de buurvrouw wel eens voor de deur durven te staan omdat ze het internet icoontje niet vindt.

Voila, Bert in een notendop. Kwestie van te stoppen met een vrolijke noot zeker?

Wil je meer te weten over Bert? Vraag het hem gewoon zelf hieronder.

Wil je meer weten over mij? Dat kan even duren gezien Bert zijn uitstelgedrag.

 

 

7 Reacties

7 Comments

  1. Marlous

    15 maart 2016 at 22:10

    Haha wat een leuk stuk, ik heb meerdere keren hardop gelachen. Moet je vaker doen Jelle! Maar omg, lust Bert geen kaas??? Wat een debacle!

    • Jelle

      16 maart 2016 at 09:13

      Ik kan het ook maar niet begrijpen Marlous. De lasagne met een halve kaaskorst speciaal voor Bert is geen uitzondering op tafel :p

  2. Rick

    15 maart 2016 at 22:35

    Haha die Jelle en zijn verhalen! Genieten!

  3. Miriam

    10 april 2016 at 17:32

    Hoe het ook begonnen is en hoe verschillend jullie ook zijn (erg grappig beschreven!), het resultaat is een mooi blog van jullie samen! Hoeveel broers kunnen dat zeggen…

    • Jelle

      10 april 2016 at 18:04

      Bedankt voor je leuke reactie Miriam! Ik ken er alvast niet veel 😉

  4. Lynn

    31 mei 2016 at 19:38

    Zo leuk geschreven! en hell yeah ‘Sisterhood of The Travelling Pants’ ook één van mijn persoonlijke favorieten! 😉

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Top